Ticker

6/recent/ticker-posts

BOYING LUMABAN, SENADO TAHIMIK? Mga Pangalan UMANO’Y BAWAL BANGGITIN



Muling uminit ang larangan ng pulitika at social media matapos kumpirmahin ni Boying Remulla na siya ay nagpa-imbestiga na umano kaugnay ng pagkalat ng maling impormasyon na siya raw ay nakaratay sa ospital. Ang naturang balita, na unang kumalat sa social media at ilang chat groups, ay agad na itinanggi ng kampo ni Remulla at tinawag na fake news na may layong sirain ang kanyang pangalan at kredibilidad.

Kasabay nito, naging usap-usapan din ang pahayag ni Mike Defensor na tinawag na “balat-sibuyas” si Bonget, matapos umanong mag-react nang matindi sa mga batikos at puna. Samantala, sa Senado, umugong ang alegasyon na sina Vicente “Tito” Sotto III at Panfilo “Ping” Lacson ay pinigilan umano sa pagbanggit ng mga pangalan ng matataas na opisyal ng administrasyong Marcos sa isang pagdinig ng Senate Blue Ribbon Committee—isang isyung muling nagbukas ng tanong tungkol sa kalayaan at tapang ng mga institusyon sa paghahanap ng katotohanan.

Ang tatlong magkakahiwalay na isyung ito ay iisa ang puntong tinatamaan: ang krisis ng impormasyon, transparency, at pananagutan sa gitna ng umiigting na hidwaan sa pulitika.

PEKENG BALITA SA OSPITAL: “HINDI AKO NAKARATAY”

Ayon sa kampo ni Boying Remulla, nagsimula ang isyu matapos kumalat ang mga post at mensahe na nagsasabing siya raw ay kritikal ang kondisyon at naka-confine sa ospital. May ilan pang post na nagdagdag ng detalye—mula sa umano’y uri ng sakit hanggang sa diumano’y lugar ng gamutan—na kalauna’y napatunayang walang basehan.

“Buhay na buhay po ako at nasa maayos na kalagayan,” ayon sa pahayag na iniuugnay kay Remulla, kasabay ng babala na hindi nila palalampasin ang sinumang responsable sa pagpapakalat ng maling impormasyon.

Dahil dito, nagpa-imbestiga na umano ang kampo ni Remulla upang matukoy kung sino ang nasa likod ng naturang fake news. Ayon sa kanila, hindi lamang ito simpleng tsismis kundi isang seryosong uri ng disinformation na maaaring magdulot ng kalituhan, pangamba, at pinsala—hindi lamang sa personal na antas kundi pati sa pampublikong tiwala.

DISINFORMATION BILANG SANDATA

Ayon sa ilang political analysts, ang ganitong uri ng balita ay hindi na bago sa pulitika ng Pilipinas. Madalas umanong ginagamit ang pekeng sakit, kamatayan, o pagkaparalisa bilang taktika upang:

sirain ang imahe ng isang personalidad

pahinain ang impluwensiya nito

o lumikha ng intriga at kalituhan sa publiko

Sa panahon ng social media, mas mabilis itong kumakalat at mas mahirap pigilan. Isang post lamang, kapag na-share ng libo-libo, ay maaaring magmistulang “katotohanan” kahit wala namang sapat na ebidensiya.

“Hindi na lang ito laban ng personalidad. Laban na ito ng katotohanan kontra kasinungalingan,” ayon sa isang komunikasyon expert.

MIKE DEFENSOR: “BALAT-SIBUYAS” SI BONGET?

Habang mainit pa ang isyu ng fake news, nadagdagan pa ito ng pahayag ni Mike Defensor, na tinawag umanong “balat-sibuyas” si Bonget—isang terminong karaniwang ginagamit upang ilarawan ang taong madaling masaktan, madaling magalit, at hindi kayang tumanggap ng kritisismo.

Ang naturang pahayag ay naging viral at umani ng sari-saring reaksyon. Para sa mga sumusuporta kay Defensor, ito raw ay lehitimong puna sa isang opisyal na dapat sanay na sa batikos. Ngunit para sa kampo ni Bonget, ang pahayag ay personal na atake at patunay ng kawalan ng respeto sa diskurso.

“Kung public official ka, kasama sa trabaho ang kritisismo,” ayon sa isang netizen. “Pero may hangganan din ang panlalait,” giit naman ng iba.

PERSONAL NA ATAKE O POLITICAL CRITIQUE?

Ang tanong ngayon: saan nagtatapos ang political critique at saan nagsisimula ang personal na atake?

Ayon sa mga eksperto, manipis ang linya sa pagitan ng dalawa. Ang pagtawag ng “balat-sibuyas” ay maaaring ituring na opinyon, ngunit kapag paulit-ulit at may intensyong manira, maaari itong mauwi sa character assassination.

Sa kasalukuyang klima ng pulitika, kung saan ang diskurso ay madalas nauuwi sa insultuhan, lalong nagiging mahalaga ang responsableng pananalita, lalo na mula sa mga taong may impluwensiya.

SENATE BLUE RIBBON: MAY MGA PANGALANG HINDI PUWEDENG BANGGITIN?

Mas lalong umigting ang usapin ng transparency matapos umugong ang alegasyon na sina Sotto at Lacson ay pinigilan umano sa isang pagdinig ng Senate Blue Ribbon Committee na banggitin ang mga pangalan ng matataas na opisyal ng administrasyong Marcos.

Ayon sa impormasyong lumabas sa ilang source, may tangkang banggitin umano ang ilang pangalan na posibleng may kinalaman sa isinasagawang imbestigasyon, ngunit agad umanong pinayuhan o pinigilan upang hindi ito maisapubliko.

Bagama’t wala pang opisyal na kumpirmasyon, ang alegasyon ay sapat na upang magdulot ng pangamba sa publiko.

“Kung walang itinatago, bakit may pinipigilan?” tanong ng isang watchdog group.

KALAYAAN NG SENADO SA ILALIM NG PAGSUBOK

Matagal nang itinuturing ang Senate Blue Ribbon Committee bilang huling tanggulan ng imbestigasyon laban sa katiwalian. Subalit kung totoo ang alegasyon ng pagpigil, ito raw ay senyales ng pag-urong ng institutional independence.

Para sa ilang political observers, hindi ito usapin ng pag-iingat kundi pagprotekta sa kapangyarihan.

“Ang imbestigasyon ay walang silbi kung ang katotohanan ay kalahati lang,” ayon sa isang dating opisyal ng Senado.

TAKOT O PRUDENCE?

May mga nagsasabing ang hindi pagbanggit ng pangalan ay maaaring bahagi ng legal prudence—upang maiwasan ang libel o pre-emptive accusations. Ngunit para sa iba, ito raw ay takot na banggain ang makapangyarihan.

Sa ganitong konteksto, ang papel nina Sotto at Lacson—kapwa beterano sa pulitika—ay sinusuri ng publiko. Sila ba ay pinigilan, o sila mismo ang pumili ng katahimikan?

UGNAYAN NG MGA ISYU: KONTROL SA NARATIBO

Kapansin-pansin na ang tatlong isyung ito—fake news laban kay Boying, personal na banat ni Defensor, at umano’y pagpigil sa Senado—ay umiikot sa iisang tema: kontrol sa naratibo.

Sino ang may kapangyarihang magsalita?

Sino ang pinapatahimik?

Sino ang pinoprotektahan?

Sa isang demokrasya, ang mga tanong na ito ay dapat sinasagot sa liwanag ng araw, hindi sa likod ng mga saradong pinto.

PANAWAGAN NG PUBLIKO: KATOTOHANAN AT PANANAGUTAN

Habang patuloy ang bangayan ng mga personalidad, malinaw ang panawagan ng taumbayan:

Itigil ang pagpapakalat ng fake news

Panagutin ang mga responsable sa disinformation

Payagan ang malaya at buong imbestigasyon

Igalang ang karapatan ng publiko sa katotohanan

Sa panahon kung kailan ang impormasyon ay sandata, ang katotohanan ang pinakamahalagang depensa.

KONKLUSYON Ang isyu ng umano’y pekeng balita laban kay Boying Remulla, ang palitan ng salita nina Mike Defensor at Bonget, at ang alegasyon ng pagpigil sa Senado ay hindi lamang simpleng balita. Ito ay mga sintomas ng mas malalim na problema—ang pagkawala ng tiwala sa institusyon at impormasyon.

Sa huli, hindi mahalaga kung sino ang mas maingay o mas makapangyarihan. Ang mahalaga ay kung sino ang handang manindigan para sa katotohanan, kahit ito’y hindi komportable para sa mga nasa tuktok.

Source: Bisdak Pilipinas







Share your thoughts by leaving some comments below.

Post a Comment

0 Comments